
Entrevistas 2022
Asoc. Cult. "Segredos de Pantón"
Poboados de "Saltos del Sil"
Poboado de Santo Estevo do Sil ou da "Chaira".
Ten a súa orixe entre os anos 1945 e 1956, construído para albergar ao persoal máis cualificado para a construción do encoro de Santo Estevo do Sil. Composto por 12 edificios, tiña: unha igrexa, unha escola e ata pendellos para os animais.
Un lugar con moita vida que agora esmoreceu, pero dende fai uns anos preténdese devolvelo de novo á vida e darlle un enfoque turístico.

Imaxe da igrexa da "Chaira".

Imaxe da vista xeral da "Chaira".

Unha antiga imaxe na construción do poboado da "Chaira".
Poboado de San Pedro do Sil.
Situado, ao igual que o outro poboado que hai en Pantón, á beira do río Sil. Este atópase na freguesía de San Vicenzo de Pombeiro.
Foi bautizado de San Pedro, tanto o poboado coma o encoro, polo antigo lugar e capela de San Pedro, que había no monte colindante.
O encoro rematou de construirse o 31/12/1959 pola empresa "Saltos del Sil".
Persoal
En San Pedro traballaban catro oficiais de cadros, catro comportemos, un contramaestre, un xefe de central e un xardiñeiro, que eran fixos da empresa, e unha empresa de contrata, que neses anos era "Cachafeiro".
Edificacións
O poboado estaba provisto de dous pavillóns con catro vivendas cada un, un pavillón con dúas vivendas e un pavillón cunha vivenda.
A maiores tiña:
- Unha escola, á cal ían os fillos de empregados, máis nenos/as dos arredores (ían desde os cinco ata os doce anos).
- Un casino para os empregados onde ían pasar e tempo libre, ler a prensa ou xogar ás cartas, pero tamén podía ir a xente de Peares e Pombeiro.
- Unha capela onde se celebraba misa todos os domingos, celebrábaa o cura da parroquia (Pombeiro) ou ben o cura que tiña Saltos do Sil.
- Dous garaxes para os coches dos empregados.
- Un apeadeiro feito no ano 61, naqueles tempos había bastante movemento de pasaxeiros.
- E outras dependencias coma galiñeiros, piscina e un parque infantil.
Vida no poboado
Tódolos martes a empresa poñíalles un coche para ir ao economato da Rasa, que era o poboado máis grande que tiña a empresa. Este queda no concello de Nogueira de Ramuin, á beira da aldea de Loureiro, e onde a empresa tiña o economato. Logo podían ir aos Peares facelas compras, para iso ían en coche ou ben a pé.
Celebrábase o día de San Pedro, facíase festa sábado e domingo. Traían unha orquesta de Ourense: "Los Arquinos".

Imaxe dunha das casas do poboado de San Pedro do Sil.

Imaxe da capela do poboado de San Pedro do Sil.

Imaxe xeral do poboado de San Pedro do Sil.

Imaxe xeral do poboado de San Pedro do Sil en 1967 do xornal "El Progreso".